Hoewel ik echt in alles mega digitaal ben, is er één ding dat ik echt offline moet doen, namelijk mijn agenda bij houden. Ik heb denk ik als kind een tik van de malle molen gehad heb, waardoor ik tot op de dag van vandaag bang ben afspraken te vergeten, to do’s te vergeten en te laat te komen. Dus een goede planner is voor mij essentieel. Het geeft mij niet alleen overzicht maar ook héél véél rust in mijn hoofd. In de afgelopen jaren ben ik daarom veel op zoek geweest naar de juiste planner en in dit blog bericht vertel ik je alles over de Purpuz planner!

Mijn zoektocht naar de ideale planner tot nu toe.

De afgelopen jaren heb ik al menig planner versleten. Van planners waarbij je alle vrijheid had tot hele simpele. Ik merkte dat bij de planners waarbij er geen tijden stonden en geen data, dat ik eigenlijk nog steeds heel onrustig was. Ik had niet genoeg overzicht en alles werd heel rommelig omdat ik zelf met kleurtjes en stickertjes aan de slag moest. Uit pure wanhoop heb ik dus na een paar maanden maar een dood gewone en hele simpele school agenda gekocht waar ik op z’n minst normale tijdsvlakken in had staan.

Alleen ook hier miste ik wat. Omdat ik niet alleen mijn zakelijke afspraken in mijn agenda heb staan maar ook mijn privé afspraken, kwam ik dus in deze agenda vaak ruimte te kort. Dus ik ben vorige jaar weer verder gaan zoeken naar een andere agenda en toen uitgekomen bij de structuur junkie agenda. Geen poespas, lange tijden, veel schrijfruimte en genoeg plek voor mijn to-do’s. Voor 2021 leek het mij een goed idee om toch nog eens verder te kijken naar een andere planner die mij nog meer rust zou geven en ik kwam uit bij de Purpuz planner. Je raadt het niet, daar had ik het jaar er voor ook al naar gekeken, maar na alle invulmogelijkheden van er voor ben ik eerst gegaan voor simpel.

Mijn eerste indruk van de Purpuz planner 2021.

Ik ben bij deze planner gegaan voor basic zwart. Hij is er ook in het antraciet en roze, maar ik ken mezelf alles wordt vies dus zwart leek mij een hele goede keuze. Wat mij als eerste opviel was de stevige kwaliteit van de planner. De kaft is van een prachtig en stevig linnen met een rosé gouden opdruk. Toch wel even iets anders als mijn huidige planner die is toch een stuk slapper en de kaft heeft het jaar ook niet heelhuids overleeft. Hij is tevens ook een stuk groter dan mijn huidige planner, wat op zich niet zo’n heel groot probleem is want dat betekent weer meer schrijfruimte.

Wanneer je de planner openslaat, komt eigenlijk meteen de positiviteit naar voren. Je hebt namelijk de mogelijkheid om op de eerste 2 pagina’s een moodboard te maken van alles waar jij blij van wordt. Een pluspunt vind ik ook meteen dat de pagina’s van een mooi dik en stevig papier zijn. Hierdoor hoef je ook niet bang te zijn dat je snel doordrukt met je pen (ik ben vooral veel bezig met kleurtjes) en dat het snel scheurt.

Het verschil tussen de Purpuz planner en de Structuur Junky Planner

Hoe is de Purpuz planner ontstaan?

Clen Verkleij heeft in 2016 de Purpuz planner in het leven geroepen, nadat hij in een zware burn-out terecht kwam. Hij had behoefte aan structuur en regelmaat en dit inspireerde hem om een plannen, agenda en een coach in een te ontwikkelen. Het doel van de planner is om je stapsgewijs te laten werken naar jouw doelen. Het is daarom niet alleen een agenda, maar ook een werkboek die je in je dagelijks leven meeneemt.

De planner werd al snel opgepakt door veel mensen en ze raakte geïnspireerd door de methode. Ze geven aan dat deze bewezen methode zorgt voor meer balans, geluk en succes in je leven. Ondertussen geeft Clen ook Masterclass over deze methode en staat de planner na 25.000+ verkopen al een aantal jaar op een rij bij bol.com.

Wanneer je de agenda open slaat is er meteen ruimte voor alles wat jou blij maakt. Een perfecte plek dus voor een visionboard.

Wat zit er nou in die Purpuz planner?

Toen ik voor het eerst de planner openende, keek ik mijn ogen uit. Er zit namelijk heel veel in! Ik heb het even voor je opgesomd:

  • Een werkboek met schema’s, lijstjes en weekkalenders
  • Een 9 stappenplan om van je droom een dagdoel te maken
  • To do lijstjes voor werk en privé
  • Jaaroverzicht 2021 & 2022
  • Maandplanning 2021
  • Weekplanning met data met ruimte om afspraken te noteren voor de hele dag
  • Maandelijkse reflectie pagina’s
  • Twee pagina’s met de mogelijkheid om voorin je eigen moodboard of visioanboard te maken
  • Twee pagina’s met de mogelijkheid om te vermelden wat je niet meer moet doen
  • 20 pagina’s voor notities en krabbels
  • Vermelding feestdagen
  • Vermelding maanstanden
  • Dagelijks dagdoel
  • Dag reflectie
  • Balans rubrieken

Ik zal vast nog het een en ander vergeten, maar je kunt deze Purpuz planner echt geen gewone agenda noemen!. Daarnaast is deze planner CO2 neutraal gemaakt op eigen bodem. Er wordt gebruik gemaakt van FSC-gecertificeert papier, dat er ook nog eens super mooi uitziet en heel stevig is. Misschien vraag je jezelf nu nog af, hoe groot is nou deze planner? Nou hij is 25,8 cm hoog en 20 cm breed!

Uitleg hoe de Purpuz planner werkt.

Een deel van het werkboek, waarbij je een hele hoop voor jezelf inzichtelijk kunt maken.

Voorbeeld van een weekoverzicht

De mogelijkheid om je doelen in stappen uit te werken.

Wat vind ik van de planner?

Ik ben eerlijk gezegd heel erg onder de indruk. Het ziet er super mooi uit, stevig met veel schrijfruimte. Ik ben nog niet bekend met de methode van de planner dus ik ben heel benieuwd hoe ik er in de praktijk gebruik van ga maken. Ik herken mijzelf wel in Clen zijn verhaal en ook ik heb structuur nodig, maar ik ben nog wel enigszins een freestyler die niet alles tot in de puntjes plant. Je moet er denk ik wel even een avondje vooruit trekken om er mee aan de slag te gaan, daarna geloof ik echt dat je er profijt van zult hebben.

Een puntje wat ik wel jammer vindt, is dat je op de week planning niet een doorloop heb in tijden. Ik maak daar nu wel heel erg gebruik van met afspraken, dat ik ze in deel in blokken. Het kan ook zijn dat ik in de praktijk daar helemaal geen last van heb. Ook gebruik ik mijn planner meer zakelijk dan privé, dus het kan zijn dat mijn to-dolijstje voor zakelijk niet groot genoeg is. Gelukkig is er op elke pagina nog genoeg ruimte voor meer to-do’s!

Kortom: ik vind hem een dikke aanrader en ik kan niet wachten om hem vanaf januari in gebruik te nemen!

Je bestelt de Purpuz planner in drie kleuren voor €36,99 bij bol.com

Deze week is het een jaar geleden dat ik Mrs e-commerce heb ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Op dat moment was ik al drie jaar ondernemer, maar het afgelopen jaar was echter een wereld van verschil met de drie jaar ervoor.

Wat is het verschil tussen de webshop en Mrs e-commerce?

Waar zal ik eens beginnen? Ik vind dit namelijk een wereld van verschil. Na al drie jaar parttime te ondernemen dacht ik er (misschien te) makkelijk over dat ik dit wel even ging opzetten. Waar ik de webshop haast kon runnen met m’n ogen dicht en precies wist aan welke knoppen ik moest draaien, was dit een compleet ander verhaal.

Misschien maar goed ook. Ik denk dat ik minder snel de stap had gezet om mijn baan op te zeggen als ik dit had geweten. Heb ik spijt gehad van deze keuze? Geen enkel moment!

Maar waar zit nou dit verschil? Waar je met een webshop wordt beoordeeld op je assortiment, moest ik nu rekening houden met veel meer zaken. Mensen moesten mij vertrouwen voordat ze met mij in zee gingen. Misschien dat ondernemers ook iets kieskeuriger zijn met keuzes maken dan bijvoorbeeld moeders.

Ik wist echter wel dat ik nu iets gevonden had waar mijn hart en ziel echt lag, dat zorgde ervoor dat ik keihard aan de bak ben gegaan. Ik deel je mijn vijf grootste ondernemerslessen.

1. Wees niet bang om hulp te vragen

Mijn grootste struikelblok aan het begin was dat ik het moeilijk vond om hulp te vragen. Het zijn toch extra kosten en die kun je niet altijd missen. Tot je op het punt belandt dat je weet dat je hulp moet vragen, omdat je anders niet meer verder komt.

Zoals ik al aangaf kan ik je alles vertellen over webshops, maar Mrs e-commerce is toch echt een heel ander bedrijf. Dus na een aantal maanden werd het tijd om hulp te vragen aan iemand die al ervaring had met deze tak van sport.

Door hulp te vragen ben ik in een paar maanden zo gigantisch gegroeid. Ik ben anders gaan denken, groter gaan denken, en dat gaf mij de kracht en inspiratie om door te gaan. Hulp vragen is dus geen schande. Een ander kan jou helpen om je over blokkades heen te helpen en kan je helpen groeien.

Naast dat ik hulp vroeg over hoe ik mijn bedrijf kan laten groeien, werd het op een gegeven moment ook tijd om wat werk uit te besteden. Ik ben dyslectisch en na een confronterende maar lief-bedoelde e-mail werd het tijd om daar iets mee te doen. Dus mijn blogteksten worden nu nagekeken op spelfouten. Ook schakel ik regelmatig een VA in die wat zaken voor mij online zet die ik zelf niet zo leuk vind.

Ja, het kost geld, maar ik krijg er rust voor terug en dat is ook veel waard.

2. Zoek mensen die met je meedenken

En dan bedoel ik niet per se je vrienden of familie. Dat zijn niet altijd de juiste mensen om je zakelijk advies te geven. Ga op zoek naar een business buddy of een mastermind. Het sparren met andere ondernemers geeft mij altijd veel energie en nieuwe ideeën. Dat is echt goud waard. Daarnaast snappen zij wat jij doet, terwijl het thuisfront het misschien niet altijd snapt.

3. Zelfontwikkeling

Als je denkt dat je op zich wel thuis bent in het ondernemen, dan kom je jezelf nog wel tegen als het toch iets anders uit blijkt te pakken. Je kunt dan bij de pakken neerzitten of aan jezelf werken. Hulp zoeken is daar een onderdeel van, maar ik zoek echt inspiratie in podcasts, boeken en diverse YouTube-filmpjes.

Je kunt het misschien als verspilling van je tijd zien, maar mij heeft het geholpen om mezelf te ontwikkelen en ook heel veel over mezelf te leren. Met als gevolg dat ik betere keuzes kan maken, omdat ik weet wat mij normaal tegen zou houden.

4. Geloof in jezelf

Ik heb regelmatig het idee dat mensen misschien denken dat ik gek ben, omdat ik weer eens een idee heb. Wat ik echt geleerd heb in het afgelopen jaar is het geloven in jezelf. Het is jouw bedrijf en jij weet heus wel welke keuzes jij moet maken. Ja, soms gaat het mis, maar het kan ook heel goed uitpakken. Laat je daarom nooit door iemand tegenhouden en geloof te allen tijden in jezelf.

Mijn ideeën komen altijd heel spontaan en het ene werkt wel en het andere werkt niet, daardoor heb ik nu concreet wat ik doe.

5. Geef nooit op

Ik denk dat ik in het afgelopen jaar toch wel heb begrepen waarom sommige mensen na een paar maanden de handdoek in de ring gooien. Je werkt hard, maar soms is het gewoon teleurstellend. Het levert niet altijd op wat je gehoopt had.

Toen ik vorig jaar mijn baan opzegde, zei ik tegen mezelf: ‘Het ergste wat er kan gebeuren is dat ik een baan moet gaan zoeken.’ Nu weiger ik een baan te zoeken, al is het een bijbaantje. Dit is wat ik doe en dit is wat ik wil en waar ik blij van word, dus ik doe er alles voor om het te laten slagen.

Hopelijk kan ik je motiveren met mijn ondernemerslessen. Een jaar kan zo veel verschil maken. Hoewel ik soms nog wat ongeduldig ben, kan ik wel zeggen dat ik megatrots ben op wat ik in een jaar heb neergezet.

 

Ik deel in mijn blog eigenlijk nooit persoonlijke dingen, maar het leek mij een goed idee om te delen hoe ik vanuit een burn-out naar fulltime ondernemen ben gegaan. Ik deel met je hoe ik in een burn-out ben gekomen, hoe ik de tekenen van een burn-out had kunnen herkennen, wat mijn valkuilen zijn en hoe ik hierdoor geleerd heb om mijn hart te volgen. Hopelijk kan ik je met mijn verhaal motiveren.

Deze versie is nog niet geredigeerd, dus sorry voor eventuele spelfouten!

Hoe mijn burn-out begon

Om mijn verhaal te kunnen vertellen, is het handig als ik begin bij het begin. Ik heb zes jaar gewerkt als webshop manager, een hele toffe baan waarbij ik gigantisch veel voor elkaar heb gekregen. Ik ben een echte aanpakker en dat heeft mij bij mijn eerste burn-out (in 2012) al eens in de problemen gebracht. Alhoewel je weet wat de gevaren zijn, is het verrassend hoe makkelijk je weer in dezelfde valkuilen valt.

Tijdens het groeien van de webshop kwamen er steeds meer taken en verantwoordelijkheden om de hoek kijken. In de loop der jaren groeide het team uit, van een one man show naar een team. Alleen vond ik het met sommige dingen lastig om werk uit handen te geven. Ik had nou eenmaal de verantwoording en dat kon ik niet makkelijk afstaan.

Toen ik moeder werd heb ik besloten minder te gaan werken, best lastig met zo’n drukke baan. Ik werkte uiteindelijk drie dagen op kantoor, maar in de praktijk zat ik soms ’s avonds tot midden in de nacht werk af te maken en kreeg ik op zondag ochtend nog een spoedje terwijl ik naar de sportschool zou gaan. Het is iets wat ik altijd voor lief heb genomen, omdat ik daarentegen wel alle vrijheid had wanneer er bijvoorbeeld iets met mijn zoontje was.

Naast moeder zijn en een drukke baan had ik ook nog eens het idee om een webshop te starten. Ik ben nou eenmaal mega ambitieus, dus in mijn vrije tijd was ik mijn bestellingen aan het verwerken. Dat ging allemaal prima tot in januari 2017 er twee collega’s weg gingen en ik twee extra functies op mijn bordje kreeg. Drie functies in drie dagen, was achteraf misschien ook wel een voorbode voor de burn-out.

De eerste tekenen van de burn-out

Na een paar maanden had ik eindelijk een nieuwe collega die de extra werkzaamheden opzich kon nemen en ging ik een rustigere zomer in. Ik weet nog heel goed dat ik deze zomer op de bank lag en mijn zoontje lag te slapen. Ik kreeg in eens aan een kant van mijn lijf tintelingen, hetzelfde gevoel als wanneer je bijvoorbeeld op je hand hebt gelegen en deze begint te tintelen. Mijn eerste gedachten: ‘ Dat is raar ik hou het wel even in gedachten’.

De volgende dag op het werk waren die tintelingen er nog steeds. Op een gegeven moment trokken ze door naar mijn gezicht, toen sloeg ook een beetje de paniek toe. Het eerste waar ik aan moest denken was bijvoorbeeld een hersenbloeding, dus ik vroeg mijn collega mij in de gaten te houden of mijn gezicht niet raar ging doen.

Ik zal dit verhaal voor je inkorten, want er volgden weken aan onderzoeken en mri’s. Ze waren namelijk bang dat ik MS had, omdat de verschijnselen daar op duiden. Na een paar weken werd duidelijk het geen MS was, alleen wisten ze dus niet zo goed wat het wel was. Gelukkig zakte het in verloop van tijd langzaam aan weg.

De genade slag

Op zich wist ik destijds wel dat ik mijzelf met drie functies wel erg veel druk had op gelegd, dus ik probeerde het wat rustiger aan te doen. Tot het op het werk helemaal de verkeerde kant op ging. Een lang verhaal kort, we hebben zes weken moeten wachten met de vraag of we een faillissement in zouden gaan of niet. In deze zes weken konden we niets doen, moesten wel naar het werk, ik had geen computer en we wisten niet waar we aan toe waren. Je zou denken lekker rustig, maar na alle stress van de maanden er voor voelde ik mij steeds slechter. Ik liep letterlijk op mijn tandvlees.

Mijn beste eigenschappen zijn dat ik heel loyaal ben en heel ambitieus, echt een harde werker. Mijn slechtste eigenschappen zijn dat ik heel loyaal ben en heel ambitieus, echt een harde werker. Ik had namelijk in deze weken al aan de bel moeten trekken.

Uiteindelijk is mijn werkgever inderdaad failliet gegaan en er kwam meteen een doorstart aan. Ik had gehoopt op even een weekje vrij zodat we wat lucht hadden, maar we gingen meteen door. En ja ook hier ging ik gewoon door met werken. Ook dit verhaal zal ik voor je inkorten: ik kreeg als enige binnen het hele bedrijf een lager salaris als wat ik hiervoor had. Hierdoor had ik volgens het UWV het recht om dit nieuwe contract te weigeren en had ik recht op WW.

Ik ben serieus echt de laatste die bewust kiest voor de WW, maar op dat moment na dagen wikken en wegen heb ik besloten het contract te wijzigen. Het ging niet goed met me en ik moest voor mezelf kiezen zonder dat ik de nieuwe eigenaar meteen opzadelde met een ziek personeelslid. Ik heb echt staan huilen toen ik het aan mijn collega’s vertelde.

Eenmaal thuis ging het gelukkig wel, opgelucht met mijn keuze. Tot ik in contact kwam met iemand van het UWV die niet naar mij wou luisteren en vond dat ik ontslag had genomen. Dat ik drie keer gebeld heb om advies te vragen en dat ik zelf ben ontslagen het maakte er niet uit, ik had volgens haar geen recht op een WW. Deze situatie was voor mij de genade slag en duwde mij regelrecht een dikke vette burn-out in.

Het leed dat een burn-out heet.

Een burn-out heb je niet voor de lol. Ik kon letterlijk niets behalve huilen, de trap oplopen was al een hel. Op z’n hoogte punt kreeg ik zelfs paniek aanvallen in de auto, terwijl ik gek ben op auto rijden. Ik kom letterlijk gewoon niet meer normaal functioneren alsof er in mijn hoofd wat kapot was. Het enigste wat ik wou was mij weer gewoon normaal voelen.

Tijdens deze periode had ik nog wel mijn webshop, dat zorgde wel voor wat afleiding. Alleen koste mij dit ook veel energie, ik moest dus alles in etappes doen. Na de paniek aanvallen ben ik direct aan de slag gegaan met een doorverwijzing naar een andere hulpverlener. De persoon bij wie ik zat kwam ik niet mee verder en ik ging duidelijk achteruit. Deze situatie was absoluut niet wat ik wou en toen de huisarts antidepressiva voor wou schrijven besloot ik keihard aan mijn herstel te gaan werken. Ik ben met een andere psycholoog gaan praten, gaan werken aan mijn mindset en kleine stapjes gaan zetten. En dat hielp ik ging duidelijk in stapjes vooruit.

Hoe de burn-out er voor zorgde dat ik fulltime ben gaan ondernemen

Omdat ik nog steeds in de knel zat met het UWV, ben ik opzoek gegaan naar iets kleins om weer aan het werk te gaan. Ik kwam bij toeval bij een heel leuk bedrijf uit waarbij ik als freelancer aan de slag kon. Door hier een dag in de week aan de slag te gaan, kon ik langzaam weer gaan opbouwen. Aan het eind van de dag was ik bekaf, maar het contact met mensen deed mij goed.

Ik kreeg een paar maanden later een baan aangeboden waarbij ik weer een webshop op zou kunnen zetten. Op dat moment ging het met mij wel oke, maar niet voor een fulltime functie en ik was ook niet van plan om mijn webshop weer in de avonduren te moeten doen. Ik heb uiteindelijk de mogelijkheid gekregen om deze functie twee dagen per week te kunnen doen.

Tijdens deze nieuwe baan kwam ik er al gauw achter dat het niet de werkzaamheden waren als vooraf besproken. Ik kreeg totaal geen uitdaging en verveelde mij dood, maar omdat ik net het gezeik met het UWV achter de rug had (waar ik overigens uiteindelijk wel mijn gelijk heb gekregen) durfde ik het haast thuis niet te vertellen dat ik het er vreselijk vond.

Tot ik na een paar maanden het toch uitsprak. Ik vond het verschrikkelijk, ik had niet al die shit het afgelopen jaar door staan om genoeg te nemen met iets wat ik niet leuk vond. Toen kreeg ik van mijn ouders de vraag ‘Wat vind je dan wel leuk?” ‘Ja andere mensen helpen’, kwam er direct uit

Ik had al veel contact met andere webshops en ik merkte dat ik daar al veel vragen aan het beantwoorden was. Op dat moment besloot ik dat het tijd was om het gewoon te doen. Ik haalde mijn oude bedrijfsnaam uit de kast en veranderde hem van Miss e-commerce naar Mrs e-commerce (bijzonder detail, Miss e-commerce is nooit van de grond gekomen door mijn 1e burn-out), ik schreef hem in bij de KVK, heropende mijn oude Facebook pagina en ik gooide mijn plannen in de wereld.

Binnen een week stond mijn website online en plande ik mijn eerste challenge in. Dus heb je mee gedaan aan de challenge in september? Dankjewel dat je mee deed, het heeft mij namelijk doen inzien dat ik op de goede weg zat.

Mijn burn-out heeft mij doen inzien dat ik moet doen waar ik blij van werd, dat ik en mijn gezondheid mega belangrijk zijn en dat het leven te kort is om ongelukkig achter een bureau te gaan zitten. Ik besloot als doelstelling te gaan zetten ik per 1 december bij mijn werk wou stoppen en heb tot die tijd al mijn geld opzij gezet. Mijn beredenatie: dat lullige loontje wat ik daar krijg, kan ik ook makkelijk zelf verdienen. Ik wist heus wel dat het niet makkelijk zou worden, maar wat was nou het ergste wat er kon gebeuren? Dat ik een baan zou moeten zoeken!

Deze motivatie en dit zo helder voor mezelf te hebben, heeft er voor gezorgd dat ik de ballen had om mijn baan op te zeggen. Dat ik half december besloot om mijn webshop te gaan verkopen had ik vooraf ook niet verwacht, maar het was tijd om mijn hart te gaan volgen en het gewoon te gaan doen.

Hoe gaat het nu?

Ik onderneem nu een aantal maanden fulltime. Nou ja fulltime, ik heb alleen nog maar mijn eigen bedrijf. Ik draai geen 40 uur, want dat zou voor mij niet gezond zijn. Door mijn burn-out heb ik geleerd mij niet meer zo druk te maken om kleine dingen. Want van stress kan ik letterlijk ziek worden en soms duiken de tintelingen dan weer op in mijn gezicht.

De burn-out heeft mij een relaxte ondernemer en mens gemaakt, die niet zomaar in paniek raakt en soms de kat uit de boom kijkt. Ik ben nog steeds super ambitieus en daar moet ik soms echt even opletten. Wanneer ik even een shit dag heb, gooi ik alles aan de kant en ga ik de volgende dag weer verder. Mijn beredenatie om de sprong te wagen, (Wat is het ergste wat er kan gebeuren? Een baan zoeken) is nu mijn stok achter de deur. Ik wil namelijk helemaal geen baan meer. Hoewel ik dik 1,5 jaar in de shit heb gezeten, ben ik dankbaar voor de burn-out, anders had ik misschien deze stap niet durven zetten.